Menu

#Monumentverhalen - Lies Deckers

Lies Deckers

“Ik kom samen met mijn kinderen terug naar Kazerne Dossin.”

"Eerlijk, voor vandaag had ik nog nooit van Kazerne Dossin in Mechelen gehoord. Ik was al wel eens in Fort Breendonk geweest, maar verder reikte mijn kennis van de Holocaust in ons land niet.

We zijn op teamdag met de ambtenaren van de afdeling Sociale Interventie van de stad Antwerpen. Ik ben programmaleider drugs. Ons bezoek aan Kazerne Dossin kadert in de problematiek rond polarisering in de maatschappij, iets wat met de ‘war on drugs’ in Antwerpen op dit moment een hot issue is.

Ik ben echt overdonderd door de grootsheid van het museum dat voor de Dossinkazerne werd gebouwd. Het is een sterk staaltje architectuur en zo kon ook de Kazerne als memoriaal in zijn oorspronkelijk staat behouden blijven. Ik heb drie kinderen. De oudste is zeven jaar, de jongste pas drie jaar. Als ze wat ouder zijn, neem ik ze graag eens mee naar hier. We moeten de rassenmoorden niet wegmoffelen in een hoekje van de geschiedenis. Door wat we hier leren en zien, kunnen we er als samenleving misschien ook voor zorgen dat het nooit meer gebeurt."

Lees ook deze #Monumentenverhalen